Afgelopen week vierden we Hanna’s eerste verjaardag, verdeeld over drie dagen. Het was echt feest met slingers, taart, kleine handjes die alles wilden aanraken, en een meisje dat straalde alsof ze precies wist dat het om haar draaide. Ze genoot zichtbaar van alle...
Afgelopen weekend gingen we een weekendje weg. Met z’n drieën, even eruit, even genieten en echt samen zijn. Leo had een prachtig appartement in België geboekt, van vrijdag tot en met zondag. Het voelde erg luxe. We zaten vlakbij de dierentuin Pairi Daiza waar...
Dinsdag 14 april was het zover: ik mocht spreken voor een groep zorgprofessionals in het ErasmusMC / Sophia Kinderziekenhuis. Een plek waar dagelijks levens worden gered. Waar hoop en wanhoop elkaar soms in dezelfde gang kruisen. En ik mocht daar spreken. Over Enzo....
In mijn eerste blog deelde ik waarom ik ben begonnen met schrijven. Over rouw die voelbaar is in mijn lijf, over het gemis van Enzo en het verlangen naar een plek waar alles er mag zijn. In deze tweede blog geef ik je een inkijkje in mijn dagen sinds Hanna er is. Zij...
Afgelopen weekend was het zover: precies 2,5 jaar geleden overleed Enzo. Mijn lijf voelde al weken dat deze datum eraan zat te komen, daar heb ik geen agenda voor nodig. Dat is vaak hoe het gaat met rouw. In je lijf is het eerder voelbaar dan in je hoofd. Een onrust... 